I dag har eg deisedøtte meg gått på fjelltur sammen med pappa, Turid, Ida og Aleksander. Detta va ein opplevelse eg ikkje har hatt på lenge! Med blodsmaken i munnen drog di meg opp på Lyderhorn, som e ett av Bergens 7 fjell. Men da rare e at da va ganske herligt å komma seg ut å trimma av seg pinnakjøtt, julakaker og anna fy - fy mat. Og mens eg gjekk der, blant frosne dammer og steiner kom eg til å tenka på ALT! Å detta har eg då tenkt å dela me dåke;)
Sjølironi:
Sjølironi e ganske bra å ha! Da hjelpe deg sjøl som menneske. Hvis du ikkje har sjøl ironi har du ihvertfall ingen ting å tilby samfunnet du bur i for då blir alt berre fælt. Eg har funne min egen oppskrift på terapi. Eg går rundt og seie (mest til mamma då) at eg e sexy. Deep down inside vett eg jo at da e eg ikkje, men når eg seie da sånn fleire gongar så får eg på ein måte litt tru på da likavel, hvis du sjønne. Og eg har sjølironi! På samme tid! (Ok, eg sa aldri at da eg tenkte på va bra!)
Personlige egenskaper:
Eg har aldri tenkt at eg har serlig til egenskap, sånn egentlig. Men ein ting e sikkert! Eg har hvertfall snakketøyet mitt der da skal ver! Poenge mitt e at da e kje alltid positivt! Du skjønne, eg lider av nåke ekspertane kalle munndiarè (og med ekspertar meine eg folk som lide av da). Og da får meg til å drita meg ut mange gongar og gå suecidal minst ti år fram i tid! Da e berre da at da e ganske skjeldent at kjeften min, hjernen og den såkalte sunne fornuften sammarbeide heilt. Munnen seie ein ting, hjernen meine ein aen og den sunne fornuften tenke HERREGUD! Da e nett så å leva i ein konstant fylleangst! Trur eg!
Sånn innerst inne trur eg ikkje ungdommen i dag misslike å gå tur. Eg trur di berre misslike TANKEN på da... Tenk deg om då, kor mange gongar har kje du fått spørsmålet: "Me skal på ein tur i skogen/fjellet/ute, kan kje du ver me?" (Da e egentlig ett retorisk spørsmål, for uansett ka du svare må du bli me). Så sitte du der i bilden på vei til fjellet eller du holde på å kle på deg til du skal ut og alt du klare å tenka på e kor ufattelig lite lyst du har til å gå på denna teite turen. Så blir du sur. Så egentlig han så fant opp utrykke "Ut på tur, aldri sur" va ein forbanna idiot. Tur e ett negativt ord. Da e kje ein negativ ting, da e et negativt ord. Men så går du der då, enten ett par meter over havet eller inne i ein skog som ALDRI tar slutt, og så tenke du at detta va nå kje så gale likavel da! Å så lure du på koffor i all verden du kvidde deg til detta! Men neste gang nåken spørr deg skal me vedda på at du tenke akkurat di samme tingo om igjen;)
Eg trur eg skal gå på fjelltur neste gong eg står fast på rapporten!:D
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar